Menu

Patron Szkoły - Jan Paweł II

 


Patronem naszej szkoły jest jedna z największych osobowości przełomu tysiącleci, wielki Polak, wspaniały przyjaciel młodzieży, papież – Jan Paweł II.

 

  Dlaczego zdecydowaliśmy, aby właśnie Jan Paweł II był patronem naszej szkoły?

    Jest on dla nas autorytetem. Wzorem wszelkich cnót, które chcemy
– za jego przykładem – w sobie stale rozwijać. Stawia czoło wszystkim problemom dzisiejszego świata. Nie zadowalał się półśrodkami. Dążył do doskonałości. Całe jego życie przepełnione było pracą i troską
o miliardy bliźnich. Jako młody człowiek chętnie pracował nad sobą.

    Jako młodzi Polacy, przyszła inteligencja naszego narodu, chcemy naśladować Ojca Świętego.

    Cierpliwy, ciekawy świata i drugiego człowieka, delikatny w swoim podejściu do ludzi, dogmatyczny w wierze w zasady i ideały młodości, dowcipny, elokwentny, koleżeński w czasach szkolnych, krytyczny, wszechstronnie uzdolniony, zapalony sportowiec, odpowiedzialny, otwarty, pokorny, pracowity, religijny, samokrytyczny, serdeczny, spontaniczny, uważny, wykształcony, zahartowany, zdyscyplinowany, dążył do pokojowego dialogu z innymi religiami i systemami.


 

  Poznajmy pokrótce życie naszego patrona.

 Dzieciństwo

    Mała podgórska miejscowość przesiąknięta duchem wielkiej, żarliwej religijności. Tam właśnie, w kościele pod wezwaniem Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny, został ochrzczony urodzony 18 maja 1920 roku chłopiec. Rodzice, Karol Wojtyła i Emilia z Kaczorowskich Wojtyła, nadali mu imiona Karol Józef. Nie domyślali się, że ich Lolek, pieszczotliwie nazywany tak przez rodzinę i przyjaciół, zostanie jednym z największych papieży jakich dane było poznać bogatej historii Kościoła.

    Karol mieszkał z rodzicami i starszym o 14 lat bratem Edmundem na pierwszym piętrze domu przy Rynku 2 (obecnie ulica Kościelna 7). lokal był skromnie urządzony. Większość jednak czasu Lolek spędzał na podwórzu, gdzie bawił się z swoimi przyjaciółmi, najczęściej jednak z Jurkiem Klugerem (są oni do dziś przyjaciółmi), którego rodzice byli Żydami. Latem chłopcy pływali w Skawie, a zimą ślizgali się na łyżwach i grali w hokeja. Dziecięcą beztroskę przerwała śmierć matki Karola. To ona przekazała chłopcu pierwsze prawidła wiary. Lolek miał wtedy niespełna 9 lat. Następny cios spadł na przyszłego papieża w 1932 roku. Wtedy
to przedwcześnie zmarł, w wieku 26 lat, ukochany brat Karola Edmund. Młody lekarz zaraził się szkarlatyną, gdy niósł pomoc umierającym w szpitalu w Bielsku.

    W ostatnim roku szkoły średniej, do gimnazjum, którego uczniem był Karol, przybył arcybiskup krakowski Adam Sapieha. Lolek został wybrany na tego, który wygłosi przemówienie powitalne. Wywarł tak dobre wrażenie na przybyłym gościu, że ten spytał duchowego opiekuna Karola, księdza Zachera, czy nie planuje zostać księdzem. "Szkoda"
- powiedział podobno arcybiskup po usłyszeniu przeczącej odpowiedzi.

Kraków i Teatr:

     W 1938 Lolek przeniósł się wraz z ojcem do Krakowa, gdzie zapisał się na Wydział Filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim, który to wydział obejmował wówczas filologię polską. Na studiach Karol zaprzyjaźnił się z grupą młodych, o takich samych jak
on polonistyczno-teatralnych zainteresowaniach, ludzi. II rok studiów zbiegł się z wybuchem
II Wojny Światowej i zamknięciem przez Niemców Uniwersytetu Jagiellońskiego. Karol zaczął pracować jako goniec, a w latach 1940 - 1944 jako robotnik w kamieniołomach
oraz w zakładach chemicznych "Solvay" w Borku Falęckim. Przyszły papież dawał w tamtym okresie świadectwo prawdziwego chrześcijańskiego miłosierdzia. Mimo tak ciężkich doświadczeń nie rezygnował ze swoich pasji, dlatego więc razem z swoim przyjacielem Mieczysławem Kotlarczykiem zorganizował w Krakowie konspiracyjny Teatr Rapsodyczny. Wspomnienia z tamtego okresu życia jest poemat Karola Wojtyły "Kamień i bezmiar" opublikowany pod pseudonimem Andrzej Jawień.

Seminarium i Święcenia Kapłańskie:

   18 lutego 1941 roku umiera ojciec Karola. Biografowie twierdzą, że fakt zostania sierotą przed ukończeniem 21 roku życia miało decydujący wpływ na wybór drogi życiowej Lolka.
W październiku 1942 roku decyduje się wstąpić
do seminarium. Od 1.VIII.1944 do 18.I.1945 kleryk Wojtyła wraz z kolegami z podziemnego seminarium ukrywają się, w obawie przed aresztowaniem, w pałacu arcybiskupa krakowskiego Adama Sapiehy. Rankiem
1 listopada 1946 roku, po ukończeniu studiów teologicznych, Karol Wojtyła wkroczył do prywatnej rezydencji Księcia Arcybiskupa, który miał go wyświęcić na kapłana. Na początku uroczystości kardynał zwrócił się do niego, polecając mu być "doskonałym w wierze i czynach i utwierdzonym w podwójnej miłości: miłości Boga i bliźnich".

    Po święceniach ksiądz Wojtyła wyjechał na studia do Rzymu, aby rozpocząć studia doktorskie z teologii. W czasie wakacji akademickich wraz z kolegami podróżował po Włoszech. Wyspowiadał się u ojca Pio w San Giovanni Rotondo, zwiedził wiele miejsc, jak choćby Neapol, Asyż, Capri... W swojej pracy doktorskiej "Nauka o wierze według św. Jana
od Krzyża"
napisał, że do poznania Boga dochodzimy tak jak do poznania innej osoby, przez wzajemne oddanie się sobie. W czerwcu celująco zdał egzamin doktorski, a latem był już
z powrotem w Krakowie.

Kapłaństwo

    Jako kleryk i kandydat na kapłana otrzymał pozwolenie na pełnienie niektórych posług duszpasterskich np. udzielanie chrztu, namaszczanie chorych, czy też prowadzenie niektórych nabożeństw. Nie mógł jednak nosić sutanny ze względu na konspirację. Wkrótce został zaproszony z ze swoim kolegą klerykiem - Franciszkiem Koniecznym do codziennego asystowania do mszy celebrowanej przez arcybiskupa Sapiehę w jego prywatnej kaplicy.
Po wojnie Wojtyła kończy trzeci i czwarty rok studiów teologicznych. Bardzo zainteresowany na studiach św. Janem od Krzyża, sam uczy się hiszpańskiego by móc czytać jego dzieła
w oryginale. Dowcipni koledzy wyśmiewając się z jego pracowitości i zaangażowania duchowego, któregoś razu przyczepiają mu na drzwiach kartkę "Karol Wojtyła przyszły święty". Od kwietnia 1945 r. do sierpnia 1946 r. pracuje na uczelni jako asystent - prowadzi seminaria z historii dogmatu. Gdy dowiaduje się że w Czernej Karmelici ponownie otworzyli nowicjat, postanawia zwrócić się o przyjęcie do zakonu. Zgodę na przyjęcie do klasztoru musi wydać Sapieha, który stanowczo się temu sprzeciwia. 1 listopada 1946 r. Książę Metropolita kardynał Sapieha osobiście wyświęca Wojtyłę na kapłana. Odprawia wielką uroczystą mszę prymicyjną na Wawelu. Kilka dni później po swoich prymicjach kapłańskich wyjechał
ze swoim kolegą klerykiem Stanisławem Starowieyskim do Rzymu by rozpocząć studia
na Papieskim Uniwersytecie. Tam w czasie wolnych chwil od nauki zwiedzał Rzym, znał każdą starą budowlę i każde muzeum. Tam nauczył się języka francuskiego i angielskiego. Wiosną 1947 r. udają się obydwaj do San Giiovanni Rotondo, niedaleko Neapolu gdzie uczestniczą w mszy odprawianej przez kapucyna Ojca Pio - słynnego stygmatyka. Wojtyle udaje się dotrwać w kolejce do spowiedzi u Ojca Pio. Ojciec wysłuchawszy go klękną przed nim i przepowiedział: "Że zostanie powołany na tron Piotrowy i przeżyje zamach na swoje życie". Po zdaniu wszystkich egzaminów na Uniwersytecie otrzymuje prawa do nauczania
w seminarium. Wojtyła rozpoczyna zasłużone wakacje. Ich program został zaplanowany
i sponsorowany przez arcybiskupa Sapiehę, obejmował pracę duszpasterską we Francji.
15 czerwca 1948 r. wraca do Krakowa i ponawia prośbę o przyjęcie do zakonu. Tym razem Sapieha też odmawia przyjęcia Wojtyły do zakonu i mówi że "Kiedyś w przyszłości będzie go potrzebował cały Kościół". 

Wadowice

    W chwili porodu matka poprosiła akuszerkę, by ta otworzyła okno. Z pobliskiego kościoła dobiegały dźwięki nabożeństwa majowego. Przy ich akompaniamencie urodził się przyszły papież Jan Paweł II. Przyszedł na świat 18 maja 1920 roku.

Okupacja

    Jesienią 1938 roku Karol Wojtyła rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Trafił do grona wybitnie uzdolnionych studentów - Juliusza Kydryńskiego, Tadeusza Hołuja, Tadeusza Kwiatkowskiego, Jacka Stwory, Wojciecha Żukrowskiego.
I od razu ujawniły się jego literackie zamiłowania.

Rzymski student

    "Z tych wszystkich podróży i spotkań wyniosłem szacunek dla pracy apostolskiej, a nawet pewien podziw dla tych kapłanów, którzy z wielką determinacją poszukiwali zdechrystianizowanych ośrodków, pracując w nich jako księża-robotnicy, by w ten sposób zaznaczyć swoją obecność wśród tych, których Kościół utracił" - wspominał na początku lat 80. Jan Paweł II.

Praca w parafii

    Po powrocie z rzymskich studiów ksiądz Karol nie zdążył jeszcze na dobre odświeżyć kontaktów z przyjaciółmi, gdy przyszło polecenie kardynała Sapiehy - nowym zadaniem młodego księdza było objęcie posady wikarego w małej galicyjskiej parafii Niegowić.

Ksiądz-naukowiec

    Na lata 50. przypada szczyt intensywnej pracy naukowej Karola Wojtyły, odważnego autora i ukochanego profesora studentów Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, bowiem - zgodnie ze słowami samego Papieża - "jak słusznie uczy św. Tomasz, wiedza własna, będąca owocem specjalnego działania Ducha Świętego, nie uwalnia od obowiązku starania się o wiedzę nabytą".

Ksiądz-turysta

    Karol Wojtyła góry miał we krwi. Przemierzał je od najmłodszych lat Đ z ojcem chodził
w Beskidy i w Tatry. Ojciec pokazał mu przyrodę, uwrażliwił go na jej piękno, nauczył rozpoznawać i nazywać ptaki, drzewa i kwiaty. Dlatego Karol stał się pierwszym polskim księdzem-obieżyświatem i włóczykijem, pionierem duszpasterstwa turystycznego.

Biskup Krakowa

    "Lolek biskupem? Hm, hm, to już tak daleko? A mnie się ciągle wydaje, że nie tak dawno
z Mundkiem nosiliśmy tego malucha nad Skawę" - powiedział Józef Homme, szkolny kolega Edmunda, starszego brata Karola, na wieść o nominacji księdza Wojtyły na biskupa pomocniczego w Krakowie.

Ojciec soboru

    "Sobór od pierwszego dnia miał tę świadomość, że dokonuje się na oczach ludzkości,
 i od pierwszego dnia nawiązał kontakt z całą ludzkością" - powiedział Jan Paweł II
o rozpoczętym 11 października 1962 roku soborze watykańskim II.

Podróże po świecie

    Potrzeba wędrowania tkwiła w Karolu Wojtyle od zawsze. W dzieciństwie były to wyprawy na pagórki w pobliżu Wadowic, w młodości - wędrówki po Karpatach, Mazurach i Pomorzu.
A od czasu biskupstwa - po całym świecie.
 

 

 

Polski kardynał

   Kardynalski biret z rąk papieża Pawła VI otrzymał w wieku 47 lat. Był jednym z najmłodszych żyjących purpuratów.
Jego nominacja wzbudziła zdziwienie w polskim Episkopacie,
w którym było wielu starszych arcybiskupów. Oznaczała niewątpliwie, że Paweł VI darzy Karola Wojtyłę specjalnymi względami.




Historyczne konklawe

    16 października 1978 roku o godzinie 18.18 z komina nad Kaplicą Sykstyńską uniósł się biały dym. Wkrótce oszołomiony świat poznał nowego Następcę Piotra - Papieża z dalekiej Polski, który jako chłopak powiedział w obecności kardynała Sapiehy, że wcale nie zamierza zostać księdzem.

Zamach 13 maja

    W zbrodniczym zamachu z 1981 roku zawierają się niepojęte wciąż tajemnice:
kto stał za Ali Agcą i jakim cudem Papież przeżył? On sam mówił: "Czyjaś ręka strzelała,
ale Inna Ręka prowadziła kulę". I dziękuje za ocalenie Matce Bożej.

Najbliżsi Karola Wojtyły

    Rodziców stracił dawno temu, ale zawsze zachowywał ich we wdzięcznej pamięci. We współczesnych czasach, gdy upada autorytet rodziców, Papież przypominał, że matkę i ojca należy czcić, kochać i szanować. Czyni to nie tylko w swoim nauczaniu, ale także poprzez osobisty przykład.


Biskup Stanisław Dziwisz

    "Stasiu Dziwisz, czy się nie dziwisz?" - miał powiedzieć po wyborze na papieża Jan Paweł II
do swego sekretarza, księdza Dziwisza.

 




 

 

Jan Paweł II prywatnie

Dzień powszedni papieża

    Mimo zaawansowanego wieku i przebytych chorób Jan Paweł II w zasadzie nie zwalniał tempa pracy, a harmonogram jego codziennych zajęć ulegał w ostatnich latach tylko niewielkim zmianom.

Papież jedzie na pielgrzymkę

    Natychmiast po wyborze Papież postanowił, że osobiście zajmie się niesieniem Ewangelii,
i uznał, że najlepszym sposobem będzie bezpośredni kontakt z wiernymi w ich krajach.
Nie zwlekał z realizacją tego zamysłu i w pierwszą pielgrzymkę - do Dominikany i Meksyku
- wyruszył już w trzecim miesiącu urzędowania.

Kuchnia papieska

    Papież nie należał do smakoszy. Wydawało się, że jadł po to, by zaspokoić głód, a nie po to, by rozkoszować się powabami dobrej kuchni. Jego menu było w związku z tym raczej skromne i mało urozmaicone.

Co nosi Ojciec Święty

    Widzimy go często w telewizji, oglądamy na zdjęciach, wpatrujemy się podczas pielgrzymek. Ale czy zawsze wiemy, jak nazywają się części jego stroju i dlaczego są akurat
w takim kolorze?

Papież-turysta

 

     Górska wspinaczka, jazda na nartach, wieczorne śpiewanie przy ognisku... To tylko największe sportowo-turystyczne pasje Ojca Świętego. Po objęciu Stolicy Piotrowej uczynił wszystko, by pozostać im wierny. Jedynie spływy kajakowe nie zmieściły się w watykańskiej etykiecie.

Papież a etykieta

    Zwracając się do papieża w oficjalnych wystąpieniach
- zarówno świeccy, jak i przedstawiciele Kościoła używali formy "Wasza Świątobliwość". Terminu tego nie mógł sobie przyswoić pewien PRL-owski dygnitarz, który choć był przez kilka lat w Rzymie na placówce, z uporem mówił o Papieżu
per "Wasza Świętobliwość".

Azyl w Castel Gandolfo

    Castel Gandolfo to zaledwie siedmiotysięczne miasteczko, na południowy wschód od Rzymu, w regionie Lacjum, cudownie położone na zboczach Gór Albańskich i nad jeziorem Albano. Tylko 10 minut lotu helikopterem z Rzymu. To właśnie miejsce było azylem Papieża.

Pojazdy papieskie

    Helikoptery były nieodzownym elementem każdej papieskiej pielgrzymki. Jan Paweł II tym właśnie środkiem lokomocji przemieszczał się z miejsca na miejsce, a najważniejsze osoby towarzyszące latają wraz z nim. Przeważnie w każdym kraju do dyspozycji Gościa było kilka śmigłowców.

Zdrowie Papieża

    Tylko człowiek o żelaznym organizmie, niewyobrażalnie silnej woli i żarliwej wierze mógł przetrwać tak ogromne obciążenie pracą, przezwyciężyć straszne skutki zamachu i wiele chorób, jak Jan Paweł II - siedmiokrotny pacjent Polikliniki Gemelli.

 

Służba papieska

    Trzeba poznać wypełniony po same brzegi pracą dzień Papieża, by zrozumieć,
jak odpowiedzialne zadanie mieli ci wszyscy, którzy pomagali mu w codziennych czynnościach: jedzeniu, ubieraniu, zapewnieniu komfortu pracy oraz spokoju w rzadkich chwilach wypoczynku. Anonimowość ich wysiłków równoważył jedynie zaszczyt, jakim było usługiwanie Jego Świątobliwości.

Papież i sport

    Był pierwszym następcą świętego Piotra, który czynnie uprawiał sport i pierwszym, który interesował się nim niczym najprawdziwszy kibic.

 

Twórczość i publikacje Jana Pawła II  

  Książki, które wydał jako Karol Wojtyła

·         Renesansowy psałterz

·         Świętego Jana od Krzyża nauka o wierze

·         Wykłady lubelskie

·         Elementarz etyczny

·         Ocena możliwości zbudowania etyki chrześcijańskiej przy założeniach systemu Maksa Schelera

·         Miłość i odpowiedzialność

·         Osoba i czyn

·         U podstaw odnowy.

·         Znak, któremu sprzeciwiać się będą

·         Poezje i dramaty

·         Aby Chrystus się nami posługiwał

·         Zagadnienie podmiotu moralności 

Książki, które wydał jako Jan Paweł II

·         Mężczyzną i niewiastą stworzył ich. Odkupienie ciała a sakramentalność małżeństwa

·         Przekroczyć próg nadziei

·         Dar i Tajemnica

·         Tryptyk rzymski (poemat)

·         Wstańcie, chodźmy!

·         Pamięć i tożsamość

 

 Choroba i śmierć

  Jan Paweł II od 1992 r. cierpiał na chorobę Parkinsona. Nagłe pogorszenie stanu zdrowia papieża rozpoczęło się 1 lutego 2005. W czwartek 31 marca wystąpiły u niego silne dreszcze, ze wzrostem temperatury ciała. Uszanowano wolę papieża, który chciał pozostać w domu. Podczas mszy przy jego łożu, kardynał Marian Jaworski udzielił mu sakramentu namaszczenia. 2 kwietnia po południu papież powiedział: „Pozwólcie mi iść do domu Ojca”.

O godzinie 19 wszedł w stan śpiączki, a monitor wykazał postępujący zanik funkcji życiowych. Osobisty papieski lekarz Renato Buzzonetti stwierdził śmierć papieża Jana Pawła II o godzinie 21:37. Zmarł 2 kwietnia 2005 po zakończeniu Apelu Jasnogórskiego, w pierwszą sobotę miesiąca i wigilię Święta Miłosierdzia Bożego, w 9666. dniu swojego pontyfikatu.

 

Pogrzeb


  Pogrzeb Jana Pawła II odbył się w piątek 8 kwietnia 2005 r. Trumnę z prostych desek
z drewna cyprysowego (symbolu nieśmiertelności). Wielu zgromadzonych na uroczystości ludzi miało ze sobą transparenty z włoskim napisem santo subito („święty natychmiast”). Grobowiec Jana Pawła II początkowo był umiejscowiony
w krypcie w podziemiach Bazyliki Świętego Piotra, w pobliżu miejsca, gdzie według tradycji ma znajdować się grobowiec św. Piotra. Po 2 maja 2011 trumna ze szczątkami Jana Pawła II została złożona w Kaplicy Świętego Sebastiana Bazyliki Świętego Piotra, tuż za Pietą watykańską Michała Anioła.

 

Proces beatyfikacyjny


  13 maja 2005 papież Benedykt XVI zezwolił na natychmiastowe rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego Jana Pawła II. Formalnie proces rozpoczął się 28 czerwca 2005.
2 kwietnia 2007 zakończyła się faza diecezjalna procesu. 19 grudnia 2009 papież Benedykt XVI podpisał dekret o heroiczności cnót Jana Pawła II. Podczas przygotowań do procesu beatyfikacyjnego dwie osoby zeznały, że Jan Paweł II regularnie się biczował 
w akcie pokuty za grzechy. 12 stycznia 2011 komisja Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych zaaprobowała cud za wstawiennictwem Jana Pawła II  - uzdrowieniu francuskiej zakonnicy.
14 stycznia 2011 Papież Benedykt XVI podpisał dekret o cudzie, wyznaczył na dzień 1 maja 2011 beatyfikację papieża Jana Pawła II. Tego dnia ok. godz. 10:40 nastąpiła beatyfikacja Jana Pawła II podczas uroczystej mszy świętej na placu Św. Piotra w Rzymie. Nabożeństwo prowadził papież Benedykt XVI, który ogłosił, że dniem wspomnienia liturgicznego
bł. Jana Pawła II będzie 22 października – data inauguracji pontyfikatu w 1978.

 

OPRACOWANIE TEKSTU:
ELŻBIETA STRYJEK

Początek strony